-Είναι ο τελευταίος; -Δεν ξέρω. Δεν έχουμε αιθέρα.
΄Ει, εσύ ! Αυτός είναι ο τελευταίος;
Σακατεύτηκε άσχημα. . . Ευτυχώς δεν έπαθε γάγγραινα.
Θα πάθει, αν δεν τουτο κόψουμε.
Δεν μπορώ να το κόψω με τέτοια κούραση. . . Λυπάμαι.
Ας πιούμε έναν καφέ. Αυτός μπορεί να περιμένει.
ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΣΑΙΝ ΝΤΕΗΒΙΝΤ ΤΕΝΕΣΙ, 1863
-Οι άντρες του Τάκερ είναι; -Μάλιστα, κύριε. . .
-Πόσον καιρό είναι έτσι; -Σήμερα τους βρήκαμε. . .
Εσύ είσαι, Υπίλαρχε;
Τα καθάρματα.
Καλύψου καλύτερα.
Είναι δεινοί σκοπευτές.
Πήγες στο νοσοκομείο;
Δεν ωφέλησε.
Τι γίνεται εδώ;
΄΄Τι γίνεται εδώ;΄΄ Αυτό αναρωτιούνται όλοι.
Θα μπορούσες να ρωτήσεις τον ΄Ιλαρχο. . .
μα τώρα σκέφτεται πώς και δεν είχε γλυκό το συσσίτιο.
Είναι κι ο στρατηγός που ήρθε να δει θέαμα. . .
και παραπονιέται που δεν το βλέπει.
Τώρα ο ΄Ιλαρχος κοιτάει τον Στρατηγό. . .
και σκέφτεται: ΄΄Θα ΄πρεπε να κάνω κάτι.΄΄
Ξέρεις τι σημαίνει. Δε θα΄μαι ο πρώτος που θα επιτεθεί.
Λένε ό τι πρέπει να ΄ναι εξουθενωμένοι. . .
αλλά οι άντρες του Τάκερ είναι σκληρά καρύδια.
Οι μόνες απώλειες μέχρι τώρα είναι 3 αγελάδες.
Η κατάσταση, όμως, θ΄ αλλάξει.
Κάθαρμα. . .
Μερικοί λένε, ό τι αν δεν πρόκειται να πολεμήσουμε. . .
μπορούσε να λύσουμε τις δια- φορές μας παίζοντας πόκερ.
Αρκετοί σ΄ αυτήν την πεδιάδα παίζουν χαρτιά.
-Τι είναι, κύριε; -Μάλλον πάει γυρεύοντας.
-Τι του είπες; -Δεν του ΄πα τίποτα.
΄Ελα πίσω! Δε θα τα καταφέρεις και δεύτερη φορά!
Δεν έχω αντίρρηση.
Συγχώρεσέ με, Κύριε.
Δε μου γλυτώνει.
Μη μου κόψετε το πόδι.
Ησύχασε. Σου ορκίζομαι ότι δε θα στο κόψει κανείς.
Φέρτε το φορείο μου.
Είπα, να ΄ρθει το φορείο κι ο γιατρός μου.
΄Εχουμε εδώ έναν αξιωματικό που αξίζει πολλά.
΄Ηταν κάτι το απρόβλεπτο.
Θέλοντας ν΄ αυτοκτονήσω, ανακηρύχθηκα ήρωας.
Μου ΄δωσαν και τον Σίσκο, το άλογο με το οποίο επιτέθηκα.
Αφού ανάρρωσα, επέλεξα εγώ πού ήθελα να μετατεθώ.
Ο Εμφύλιος συνεχιζόταν καθώς έφθασα στο Οχυρό Χέιζ. . .
που βρισκόταν στο κέντρο μιας απέραντης πεδιάδας.
Υπίλαρχος Τζον Τζέι Ντάνμπαρ. . .
Ο υπίλαρχος Τζον Τζέι Ντάνμπαρ;
Είσαι ειδικός στους Ινδιάνους, ε;
Σε μετέφεραν στα σύνορα. Είναι περιοχή Ινδιάνων. . .
΄Ετσι συμπέρανα ότι είσαι ειδικός. Δεν είμαι ηλίθιος.
Εδώ λέει ό τι παρασημοφορήθηκες.
-Και σε μετέθεσαν εδώ; -Εγώ το ζήτησα, κύριε.
Γιατί;
Πάντα ήθελα να δω την μεθόριο.
Θες να δεις την μεθόριο;
Πριν χαθεί για πάντα.
Μου ΄στειλαν κι έναν έξυπνο.
΄΄Σε στέλνω σε αποστολή. . .΄΄
΄΄Παρουσιάσου στον ΄Ιλαρχο Κάργκιλ. . .΄΄
΄΄στο προκεχωρημένο φυλάκιο, στο στρατόπεδο Σέρτζουικ΄΄
Αυτή η σφραγίδα θα σου εξα- σφαλίσει ασφαλές ταξίδι.
Αναρωτιώμουν. . . Πώς θα πάω ως εκεί;
-Πιστεύεις ότι δεν ξέρω; -Εγώ δεν ξέρω, κύριε.
Θα εκπληρώσω το αίτημά σου. Βλέπεις εκείνον τον χωρικό;
Τίμονς λέγεται. Μπορείς να πας μαζί του, αν θέλεις.
Γνωρίζει καλά το δρόμο. Τώρα μπορείς να πηγαίνεις.
Ιππότη. . .
Μόλις κατουρήθηκα. . .
και κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι΄ αυτό.
Στο ταξίδι σου !
Στο ΄΄ταξίδι΄΄ μου !
΄΄Ο Βασιλεύς απέθανε. . .΄΄
΄΄Ζήτω ο Βασιλεύς.΄΄
Τι βρήκες εκεί;
Κάποιος στα ανατολικά θα λέει: ΄΄Γιατί δε μου γράφει;΄΄
Τι ηλίθιος!
Τι διάβολο ήταν αυτό; Τι ήταν;
Τι να ήταν;
Γράψ΄ το κι αυτό στο βιβλίο σου.
Αν δεν ήταν ο σύντροφός μου, θα διασκέδαζα αφάνταστα.
΄Ηταν καλός, αλλά κι ο πιο βρωμερός που είχα γνωρίσει.
Ξύπνα, Τίμονς. . .
Ξύπνα.
Εμπρός, ξύπνα.
Μου κάρφωσες τον πισινό! Να σε πάρει ο διάολος!
Πώς και δεν είδαμε βουβάλια;
΄Αλλοτε δεν βλέπεις βουβάλια, για μέρες. . .
κι άλλοτε είναι τόσα, που γεμίζει ο τόπος.
Και οι Ινδιάνοι;
Να τους πάρει ο διάολος! Μόνον νεκρούς τους βλέπεις.
Κλέφτες και ζητιάνοι είναι !
Δε φαίνεται να πηγαίνουν καλά οι δουλειές εδώ, ε;
Κατέβα εκεί κάτω. Γιατί στο λέω εγώ!
Κατέβα εκεί κάτω.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ, Υπίλαρχε.
Υπίλαρχε. . . Οι στρατιώτες το ΄σκασαν ή σκοτώθηκαν.
Ας ξεφορτώσουμε, λοιπόν, τα εφόδια.
Και να τ΄ αφήσουμε εδώ;
-Θα μείνω κι εγώ. . . -Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!
Προς το παρόν, δεν υπάρχει. Δεν ξέρουμε τι συνέβη. . .
΄Οπως έχουν τα πράγματα, καλύτερα να γυρίσουμε πίσω.
Εδώ με έστειλαν.
΄΄Εδώ με έστειλαν.΄΄ Θεέ μου ! Σου ΄στριψε, μικρέ;
Εδώ με έστειλαν. . .
Κουνήσου, λοιπόν, και βοήθα με να ξεφορτώσω.
Μια κουβέντα είπα. Κατέβασε το όπλο.
Θα τους πω πού βρίσκεσαι.
Ωραία. . .
Καλή τύχη, Υπίλαρχε.
Σ΄ ευχαριστώ. . .
Το στρατόπεδο Σέρτζουικ είχε εγκαταληφθεί. . .
και αναμένω ενισχύσεις απ΄ το Διοικητήριο.
Το μονάδα είναι σε άθλια κατάσταση. . .
κι από αύριο αρχίζω καθαριότητα.
΄Εχω άφθονα εφόδια κι η πε- ριοχή όπως την ονειρευόμουν.
Πρέπει να ΄ναι μοναδικός στη γη αυτός ο τόπος.
Κακό άλογο. . .
΄Ελα Σίσκο, άλλη μια φορά.
Μόνον ένας λευκός θ΄ άναβε φωτιά που να φαίνεται έτσι.
-΄Ισως δεν είναι μόνον ένας. -΄Ισως να ΄ναι τέσσερεις.
Αυτοί δε θα γύρισαν στα σπίτια τους.
Δεν πετύχαμε τίποτα σ΄ αυτό το πέρασμα.
Δεν έχουμε τουφέκια! Οι λευκοί έχουν τουφέκια!
Δύσκολο να δεις πόσοι είναι εκεί κάτω.
Καλύτερα να γυρίσουμε πίσω.
Εσύ φύγε! Εγώ προτιμώ να πεθάνω. . .
παρά να μαλώνω με λόγια για μια φωτιά στη γη μου.
Δε θα σταματήσει μέχρι να σκοτωθούμε όλοι μας.
Μην πειράξετε τα μουλάρια μου.
Σας παρακαλώ, μην πειράξετε τα μουλάρια μου.
Γιατί άραγε ζούσαν σ΄ αυτές τις σπηλιές;
΄Ηταν τρομαγμένοι; ΄Εγινε κάποια ανταρσία;
Δεν καταλαβαίνω. ΄Ισως με διαφωτίσουν οι ενισχύσεις.
Πέρασαν 30 μέρες κι ακόμα να φανεί η ΄Ιλη του Κάργκιλ.
Δε θέλω να εγκαταλείψω τη θέση μου για να μάθω νέα.
Αποφάσισα να χωρίσω τα τρόφιμα σε μερίδες. . .
σαν να μην ήμουν μόνος.
΄Ενας λύκος δείχνει ενδια- φέρον για ό, τι συμβαίνει. . .
Αυτός κι ο Σίσκο, είναι η μοναδική μου συντροφιά.
΄Ηρθε χθες και σήμερα τ΄ απόγεμα.
Τα πόδια του είναι κάτασπρα, σαν να φοράει κάλτσες.
Αν ξανάρθει αύριο, θα τον βαφτίσω ΄΄Τούσοκς΄΄.
΄Ει, εσύ !
΄Ηταν η πρώτη μου επαφή μ΄ έναν Ινδιάνο.
Θέλησε να μου κλέψει τ΄ άλογο.
΄Οταν εμφανίστηκα, τρόμαξε και το ΄βαλε στα πόδια.
Ξέρω ότι όπου υπάρχει ένας, υπάρχουν κι άλλοι.
΄Εθαψα κάθε τι πλεονάζον, να μην πέσει στα χέρια τους.
Κάνω σύντομες περιπολίες για να προσέχω το στρατόπεδο.
Αν δεν έρθουν σύντομα ενι- σχύσεις, ίσως όλα να χαθούν.
Πέρασαν 2 μέρες, μα τίποτα. Θα μαθεύτηκε ότι είμαι εδώ.
΄Εκανα όσες ετοιμασίες μπόρεσα να σκεφτώ.
Θα προσπαθήσω να τους κάνω μεγάλη εντύπωση, όταν έρθουν.
Υστερόγραφο: Ο Ινδιάνος είχε υπέροχο παρουσιαστικό.
Δε θέλω ν΄ ακούσω για τον Λευκό.
Δεν είναι Σιού κι αυτό τον κάνει κατώτερο.
Οταν ακούω ότι έρχονται λευ- κοί, μου ΄ρχεται να γελάσω.
Δε μας τιμά που πήραμε εκατό άλογα απ΄ τους λευκούς.
Δεν ξέρουν να ιππεύουν, να σκοπεύουν. Είναι βρώμικοι.
Αυτοί οι στρατιώτες δε θα βγάλουν τον χειμώνα.
Νομίζετε ότι θα προοδεύσουν; Σύντομα θα πεθάνουν όλοι.
Αυτός ο ανόητος μάλλον έχει χαθεί.
Δυνατά ήταν τα λόγια του ΄Ανεμου Στα Μαλλιά Του.
Αληθεύει ότι δύσκολα κατανοούμε τους λευκούς. . .
όμως οι λευκοί πλησιάζουν. Συμφωνούν κι οι εχθροί μας.
΄Οταν βλέπω κάποιον μόνο στη γη μας, χωρίς να φοβάται. . .
δεν πιστεύω ότι έχει χαθεί. Νομίζω ότι έχει γιατρικά.
΄Ισως αυτός μας πει για τους λευκούς που θα ΄ρθουν.
Πιστεύω ό τι μ΄ αυτόν μπορούμε να κάνουμε ειρήνη.
Το Πουλί που Κλωτσάει, βλέ- πει μακρυά. Είναι καλό αυτό.
Μα, αυτός ο λευκός δεν μπο- ρεί να θρέψει τα παιδιά μας.
Δε θα ωφεληθούμε απ΄ αυτόν.
Θα πάρω μερικούς άντρες και θα τον καρφώσουμε με βέλη.
Αν έχει γιατρικά, δε θα πάθει τίποτα.
Αν δεν έχει, θα πεθάνει.
Κανείς δεν μπορεί να επιβά- λει στον άλλον τι να κάνει.
Το να σκοτώσεις έναν λευκό είναι λεπτό θέμα.
Αν σκοτώσεις έναν, σίγουρα θα ΄ρθουν κι άλλοι.
Είναι εύκολο να μπερδευτείς με τέτοια θέματα.
Δύσκολο ν΄ αποφασίσεις τι πρέπει να κάνεις.
΄Ισως πρέπει να το συζητή- σουμε περισσότερο. . . Μίλησα.
Θα γίνουμε ήρωες!
Τραγούδια θα γράψουν για μας!
Τι έπαθες;
Δεν ξέρω. . . Το χέρι μου δεν κουνιέται.
Δεν έπρεπε να πέσεις. Τώρα θα ΄χουμε μπλεξίματα.
Δική σου ιδέα ήταν!
Είπα να κλέψουμε τ΄ άλογο. ΄Οχι να πέσεις κάτω.
Χτύπησε ο Κάστορας.
Τι κοιτάτε, ε;
Αν το μάθει ο πατέρας, θα με τσακίσει στο ξύλο!
΄Ανεμο Στα Μαλλιά Του, με λένε!
Βλέπεις; Δε σε φοβάμαι !
Τώρα κατάλαβα ότι έκανα λά- θος. Τι περίμενα τόσο καιρό;
Κάποιον να με βρει; Να μου πάρουν το άλογο οι Ινδιάνοι;
Βαρέθηκα πια να ζω στην αγωνία του απρόσμενου.
Αύριο θα πάω να συναντήσω τους Ινδιάνους.
Αγνοώ την κατάληξη της συνά- ντησης, μα έγινα στόχος. . .
και δεν μπορώ να περιμένω άλλο.
Τι κοιτάς εσύ;
Να πάρει η οργή !
Στάσου. . .
Χρειάζεσαι βοήθεια. Είσαι χτυπημένη.
Χρειάζεσαι βοήθεια. Είσαι πληγωμένη.
΄Ασε με να σε βοηθήσω. Είσαι πληγωμένη.
Μη !
Είναι πληγωμένη.
Είναι χτυπημένη.
Δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδώ! Να φύγεις!
Είναι πληγωμένη.
Φύγε από ΄δω!
Δεν είσαι καλοδεχούμενος. Φύγε μακρυά!
Σταματήστε. Ο στρατιώτης δεν ήρθε εδώ να πολεμήσει.
Να τον αφήσουμε να φύγει ειρηνικά.
Συμφωνώ με το Πουλί Που Κλωτσάει.
Θα μιλήσουμε στο λευκό, για να μάθουμε γιατί ήρθε.
Αν το Συμβούλιο αποφασίσει να του μιλήσουμε, συμφωνώ.
Το θεωρώ λάθος, ένας αρχηγός σαν τον Δέκα Αρκούδες. . .
να καταδεχτεί να μιλήσει μ΄ έναν αδύναμο λευκό. . .
που ΄χει μόνον ένα έξυπνο άλογο. . .
μια σημαία και μερικά ρούχα λευκών.
Δε θα πάω εγώ. Εσύ θα πας.
Κι εσύ θα πας μαζί του. Μίλησα. . .
Καλωσορίσατε. . .
Γεια σας!
Ελάτε. . . Ελάτε, παρακαλώ, να καθήσετε.
Περιμένε τε μια στιγμή.
΄Εχασε το μυαλό του.
΄΄Τατάνκα.΄΄
Βουβάλι. . .
΄΄Τατάνκα΄΄.
Ο ΄΄Τρομερός΄΄, όπως τον λέω, είναι πολύ σκληρός. . .
αλλά, απ΄ ότι φαίνεται, είναι τίμιος και ειλικρινής.
Μ΄ αρέσει πολύ ο ΄΄Σιωπηλός΄΄. Είναι υπομονετικός. . .
και επιθυμεί να επικοινωνήσει.
Πιστεύω ό τι είναι άτομο με κύρος στη φυλή του.
Στην επόμενη επίσκεψη τους εντυπωσίασα πιο πολύ. . .
δείχνοντάς τους ένα μύλο του καφέ. Δεν είχαν ξαναδεί.
Δεν είναι καλός ο καφές; ΄Ισως είναι πολύ δυνατός.
Δοκίμασέ το.
Ζάχαρη. . .
Θέλεις λίγη;
Χαίρομαι που ΄χω παρέα. ΄Εχω την αίσθηση. . .
ότι ιδιαίτερα ο ΄΄Σιωπηλός΄΄ θέλει κάτι από μένα.
Τους έδωσα καφέ, μπόλικη ζά- χαρη, που όμως θα τελείωνε.
Πίστευα ότι είχα θέσει τις βάσεις για αγαθές σχέσεις.
΄΄Στέκεται Με Γροθιά.΄΄
Θέλω να μιλήσουμε λίγο.
Οι πληγές σου άρχισαν να γιατρεύονται;
Ναι, γιατρεύονται.
Είσαι ευτυχισμένη μαζί μας;
Χαίρομαι που είμαι εδώ. Μου λείπει, όμως, ο άντρας μου.
΄Ισως παντρευτείς πάλι, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.
Μαθαίνουμε από διάφορα μέρη, ότι έρχονται λευκοί.
Πατούν τη γη άλλων φυλών. Σύντομα θα ΄ρθουν κι εδώ.
Πήγα στον λευκό κι είδα ότι η καρδιά του είναι καλή.
Τι έπαθες;
Φοβάμαι τον λευκό. Φοβάμαι ότι θα με προδώσει.
Φοβάμαι μη με πάρουν. ΄Ακουσα ότι παίρνουν γυναίκες.
Οι πολεμιστές μας θα τους εμποδίσουν.
Δε μιλάω την γλώσσα των λευκών.
-΄Εχω καιρό να την μιλήσω. -Θέλω να προσπαθήσεις.
Δεν ξέρω πώς. Δεν μπορώ. . .
Μπορείς. . .
΄Εχει πεθάνει μέσα μου.
Δεν στο ζητάω για μένα, αλλά για όλη τη φυλή.
Ξέρει πολλά για τους λευκούς που δεν ξέρουμε. . . Θυμήσου.
-Θυμήσου ! -Δεν μπορώ.
Θα μιλήσει τα λόγια των λευκών;
Δε θέλει να προσπαθήσει.
Κλαίει, όμως. ΄Ισως εσύ φταις που τα κάνεις δύσκολα.
Κριστίν!
Πάρε τα παιδιά και μπείτε στο σπίτι.
Κριστίν, πού είσαι;
-Ποιοι είναι, Γουίλι; -Μοιάζουν με Παονί.
-Τι θέλουν; -Δεν ξέρω.
Τρέχα, Κριστίν!
Κριστίν!
Μαμά! Μαμά!
΄Ελα, ΄΄Τούσοκς΄΄. Μπέικον. . .
Ο Τούσοκς είναι έμπιστος. Δεν τρώει απ΄ το χέρι μου. . .
όμως, με προειδοποιεί πάντα για τυχόν κίνδυνο.
΄΄Τατάνκα.΄΄
΄Οχι, δεν είδα βουβάλια. Λυπάμαι. . .
Πεινάτε;
Πεινάτε; ΄Εχω φαγητό. Πολύ φαγητό.
Τίποτα απ΄ όσα λένε γι΄αυτούς δεν είναι αλήθεια.
Δεν είναι κλέφτες, ούτε ζη- τιάνοι. Δεν είναι δαίμονες.
Αντίθετα, είναι ευγενικοί κι έχουν χιούμορ.
Η επικοινωνία είναι δύσκολη. Ο Σιωπηλός απογοητεύθηκε. . .
Η πρόοδός μας βασίζεται στην αποτυχία, όχι στην επιτυχία.
Σκέφτηκα να ρωτήσω τι κάνει η γυναίκα που βρήκα. . .
μα είναι πολύπλοκο για τις δυνατότητές μας.
Πάντως σίγουρα υπάρχει έλλειψη βουβαλιών.
Κατά την χθεσινή επίσκεψη με κάλεσαν στο χωριό.
Ανυπομονώ να ΄ρθει αυτή η ώρα.
Σε περιμέναμε.
Πες του ότι χαιρόμαστε που ήρθε εδώ.
Γεια σου.
Εσύ. . .εδώ. . .
Καλό.
Σας ευχαριστώ. Αισθάνομαι όμορφα.
Ρώτησέ τον γιατί είναι στο στρατόπεδο.
Το στρατόπεδο. . .
Περίμενε. . . Ποια είναι τα ονόματά σας;
Ποιο είναι τ΄ όνομά του;
΄Εχει δίκιο. Πρώτα πρέπει να γίνουν οι συστάσεις.
Αυτός. . .
Κλωτσιά.
Κι άλλη κλωτσιά; Κλωτσάει;
΄΄Κλωτσάει΄΄. . .
Πουλί. . .
Πουλί Που Κλωτσάει.
Τι είναι; Είναι Αρχηγός;
΄Αφησέ με.
Είναι. . .άγιος άνθρωπος.
-Το δικό σου όνομα; -Δεν ξέρω. . .
Πώς σε φωνάζουν;
Σηκώνεσαι. . .
Στέκεσαι; Στέκεται. . . ΄΄Στέκεται΄΄ σε λένε;
Με. . .
Στέκεται Με. . .
΄΄Γροθιά΄΄;
΄΄Στέκεται Με Γροθιά΄΄;
Στέκεται Με Γροθιά, εγώ λέγομαι Τζον Ντάνμπαρ.
΄Οχι, Ντάνμπερ.
Υπήρξε συναρπαστική εξέλιξη. Κάποια μιλάει Αγγλικά. . .
κι έγινε πρόοδος. Δεν απαντώ σ΄ όλες στις ερωτήσεις τους.
Κάτι μου λέει να μην λέω πολλά.
Χάρηκα που είδα το Οχυρό Σέρτζουικ. Είναι σπίτι μου.
Ελπίζω να καρποφορήσουν οι διαπραγματεύσεις μου.
Βουβάλια! Είδα βουβάλια!
΄΄Τατάνκα!΄΄ Είδε βουβάλια!
΄Εστειλαν ιχνηλάτες να τα βρουν. Μέχρι να εξοπλιστώ. . .
είχε ξεκινήσει όλόκληρη η φυλή.
Η ετοιμότητά τους θα εντυ- πωσίαζε κάθε στρατιωτικό.
Σε μια νύχτα, η καχυποψία μου μετατράπηκε σε σεβασμό.
Με υποδέχθηκαν με χαμόγελα. . .
και σύντομα είχα γίνει διασημότητα.
Οι ιχνηλάτες βρήκαν εύκολα το πέρασμα που είχα πει.
Υπήρχε μια τεράστια χέρσα περιοχή.
Δύσκολο να φανταστείς τον αριθμό αυτών των ζώων.
Υπί-λι-ρχε. . .
Ποιος θα ΄κανε κάτι τέτοιο; Σίγουρα άνθρωποι χωρίς ψυχή.
Τα ίχνη απ΄ τις άμαξες δεν άφηναν καμιά αμφιβολία.
Η καρδιά μου ράγισε. Κατάλα- βα ότι ήταν λευκοί κυνηγοί.
Οι χαρούμενες κραυγές έπαψαν. . .
καθώς τα βουβάλια είχαν αφεθεί να σαπίσουν.
Τα σκότωσαν μόνο για τις γλώσσες και το δέρμα τους.
Στη γιορτή για το κυνήγι, πίστευα ότι δεν είχα θέση.
Δεν ξέρω αν κατάλαβαν, μα δε γινόταν να κοιμηθώ εκεί.
Στα βλέμματά τους δεν υπήρχε περιφρόνηση. . .
παρά μόνον σύγχυση, γιατί δεν πρόβλεψαν το μέλλον.